ما بیشماریم؟!

این مدت 1 ماه باعث یک سری تغییراتی در ذهنیت من در رابطه با شعار ما بی شماریم شد. از یک طرف 3شنبه های اعتراضی بود و از طرف دیگر دید و بازدید عید. هر 2 در این تغییر نگاه تاثیر داشتند.

آیا ما بی شماریم؟ جواب هم آره است و هم نه. بستگی دارد این ما دقیقا اشاره به چه گروهی دارد. اگر منظور از ما منتقد و مخالف روند حکومتی جاری است، شک نکنید ما بیشماریم و حتی بیشمار تر هم شدیم. هر جایی که می روی، تاکسی، رستوران، مغازه، مهمانی فامیلی و ... کسی هست که مخالف باشد. غر بزند. بگوید گندش رو در آوردند. شاید بگویید در محیط شهری هستم و بالاشهر و ... ولی این نگاه رو حتی درون روستا هم می توان دید. عطف به اتفاقات چند روز پیش اصفهان و اعتراض کشاورزان به قیمت برق که با خشونت مواجه شد...

25 خرداد 88

نمایی از جمعیت میلیونی 25 خرداد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ولی ما کم شماریم. این ما یعنی افرادی که داریم مبارزه می کنیم. زندگی ما سیاسی است. هر روز با سیاست از خواب بیدار می شویم و شب هم با رویاهای زیبای سیاسی به خواب می رویم. افرادی که هر تظاهرات را شرکت می کنند. افرادی که حداقل وقتی قرار است تظاهراتی رخ دهد به آن فکر می کنند و شرایط خودش را می سنجه که آیا می تواند برود یا نه؟. افرادی که خود را ملزم می کنند که از اخبار روز آگاهی داشته باشند. حتی افرادی که حاظرند برای افکارشون از چند ساعت خنده بگذرند(در راستای تحریم اخراجی های 3). این افراد که به نوعی من هم عضوشان هستم، بسیار کم هستند. معیار من بسیار باز بود ولی باز هم کم هستیم. اونقدر کم که 4شنبه سوری که به خودی خود پتانسیل سیاسی شدن را دارد را هم نتوانستیم سیاسی و سبز کنیم. نتوانستیم مانند اوایل چند هفته مداوم در خیابان ها باشیم و بعد از 2-3 تجمع کم آوردیم. با خودمون رودروایستی نداشته باشیم. ما کم شماریم!!!. تازه تعدادی از ما هم در خارج از کشور، حوضه نفوذشان بسیار کم هست.

تجمع ایرانیان مقیم لندن

تجمع ایرانیان مقیم لندن

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نمی دانم چرا ما اصرار داریم کم شمار شوید. اونقدر کم شمار که حتی آقایان مهاجرانی و کدیور هم عضو ما نباشند. نمی شود یکسری از مردم زندگی کنند و یکسری دیگر فقط مبارزه. باید در زندگی کرد ولی زندگی سبز.

وقتی اسم امسال را گذاشتند سال آگاهی تا رهایی خوشحال شدم. چون انگار میرحسین تکثیر شده. عقلانیتش هم تکثیر شده. آگاهی باعث و بانی بیشماری ماست. رویش مجدد ماست. وقتی همه منتقدین و مخالفین آگاه شوند و به سمت ما کشیده شوند، بقیه اش خود به خود انجام می شود.

امسال، سال آگاهی تا رهایی است. به اعتقاد من آگاهی اش بر عهده ماست، رهایی اش خود به خود می آید...

/ 6 نظر / 18 بازدید
مریم

اینم شده مثل زندگی روزمره بحث بی شمار و کم شمار نیست . فضیه اینه که دیگه کسی وظیفه ی خودش نمیدونه مردم ناراضی هستند ولی باهاش کنار اومدنند. دلم نمیخواد اسمشا بزارم نا امیدی ولی فکر کنم خسته شدنند وگر نه کم شمارها هم بیشمارن همه با رویاهایی به خواب میرند که خودشونم فقط رویا میبیننش.

رضوانه

هنوز مردم به مرحله ای نرسیدن که بخان بهای دموکراسی و آزادی ای رو که میخان پرداخت کردن.منظورم توده ی عام جامعه است.اگه دقت کنی الان بیشترین گروهی که فعالیت میکنه و در صحنه است قشر روشن فکره...

سماء

پس منو یادته.اگه میخونمت به خاطر اینکه باهات موافقم. فقط کافیه یبار مجوز یه تجمع اعتراضی رو به صورت مسالمت آمیز بدن تا معلوم بشه ما چند شماریم,کم شمار یا بیشمار......

محسن سیفی

سلام خیلی مقاله قشنگ و جالبی بود ... بزرگترین معضل در سر راه جنبش سبز عدم آگاهی جامعه و همچنین مدیریت جنبشه ... با حل این دو به قول تو خود به خود رهایی ایجاد میشه ...

عاطفه

سلام مدت زیادی این فکر برای من هم پیش آمده بود آیا ما واقعا بی شماریم ؟! ما کم هستیم ... واقعیت تلخیست ولی حقیقت دارد بحث طولانیست ولی با چشمان خود بارها و بارها دیده ام کسانی را که از آن "آگاهی" ارزشمندی که گفتید بی بهره اند و "نمیخواهند" آگاه باشند ! ساده است ، مردم ما لیاقت حکومت خوب را ندارند باور کنید ما کم هستیم چون آگاهی در ایران صفر است عرب ها از ما جلوترند، آنها معنای " شهروندی " را فهمیدند و ما هنوز نمیدانیم " مردم سالاری دینی " !! چیست ؟ اولین گام برای بیشمار شدن اینست که بدانیم کم شماریم از ابتدای تاریخ کم بوده ایم درک قشر عام، درک اسانی نیست

محمد

سلام خدا قوت انشا الله همه عاقبت بخیر بشیم.